
یک نفر هست
که خود نیست
ولی خاطرهاش
صبحِ هر روز
مرا سخت بغل میگیرد.
- سیدصادق رمضانیان
راستش از این شعر نو خوشم میاد یه جورایی حس غم غریبی داره شمارو نمیدونم اما شعر چیزیه که منو به زندگیم گره میزنه کمکم میکنه دووم بیارم و ادامه بدم احساساتی که نمی تونم رو بیان کنم مثل داروی روحی یا مسکن میمونه برام انگار یه انتی بیوتیک قویه برای روحم.
برچسب:
نویسنده: رضا رجبی