انتظار

به نام هستی بخش بی همتا

راستش الان که این متن و تایپ میکنم خیلی خیلی خسته ام هم جسمی هم روحی هفته ای که سپری کردم اصلا هفته جالبی نبود..

نمیدونم...

راستش تمام هفته توی انتظار کوفتی سپری شد اگه یکم واقع بینانه و فیلسوفانه بخوام بهش نگاه کنم میگم این هفته یک هزارم عمره و ما انسان ها همه عمرون منتظریم منتظر یه سن خاص، یه روز خاص، مناسبت خاص، ادم خاص و... و....

این انتظار هیچ خاتمهی نداره هیچ پایان کاری و این به طرز تلخی مسخره و شگفت انگیزه انگار زندگی ما توی تابع سینوسی گیرافتاده همش با طول موج ثابت بالا و پایین میریم و اوج وفرود های چی میگن کلمه مورد نظرم یادم رفت اوج و فرود های.. ولش کن یادم رفت